کشف نهر مرموزی از ستاره‌ها باقیمانده از خوشه کروی

گروهی از اخترشناسان از جمله اخترشناسان رصدخانه لاول اخیرا باقیمانده تکه‌تکه شده خوشه ستاره‌ای کروی را در لبه کهکشان راه شیری به شکل نهر ستاره‌ها رصد کرده‌اند.

تصویری شبیه‌سازی شده از نهر باریک ستاره‌های جدا شده از خوشه کروی ققنوس (چپ). اخترشناسان برای تحقیق، ستاره‌های غول سرخ را هدف گرفتند تا ترکیبات شیمیایی خوشه کروی ازهم پاشیده ققنوس را بدست بیاورند (راست).

به گزارش اورانوس و به نقل از ایسنا، طی این مطالعه آنها نهری از ستاره‌های باستانی را کشف کرده‌اند که بیش از دو میلیارد سال پیش توسط کهکشان راه شیری از هم پاشیده شده. ستاره‌های کشف شده در این باستان‌شناسی کهکشانی، نسبت به سایر خوشه‌ها مقادیر بسیار کمتری از عناصر سنگین را دارا هستند.

کهکشان راه شیری خانه حدود ۱۵۰ خوشه ستاره‌ای کروی است. هر خوشه حدود یک میلیون یا بیشتر ستاره را در خود جای داده است. مدار این خوشه‌های کروی در هاله اطراف کهکشان است. این خوشه‌های ستاره‌ای کروی، قدیمی هستند و شاهد رشد کهکشان راه شیری طی میلیاردها سال بوده‌اند.

این نهر ستاره‌ها باقی‌مانده از خوشه کروی با استفاده از تلسکوپ آنگلو-استرالیا در نیوساوت‌ولز انجام شد. اخترشناسان همچنین طی این مطالعه سرعت ستاره‌های این نهر ستاره‌ای را در صورت فلکی ققنوس اندازه گیری کردند. این مطالعه نشان داد که آنها بقایای خوشه‌ای کروی هستند که حدود دو میلیارد سال پیش توسط جاذبه کهکشان راه شیری از هم جدا شده‌اند.

ژن وان دانشجوی دکترای دانشگاه سیدنی گفت: هنگامی که دریافتیم کدام ستارگان متعلق به این نهر ستاره‌ای هستند، فراوانی عناصر سنگین‌تر از هیدروژن و هلیوم (چیزی که ستاره شناسان از آن به عنوان فلزینگی یاد می‌کنند) را اندازه‌گیری کردیم. واقعاً شگفت‌زده شدیم که نهر ستاره‌ای ققنوس از فلزینگی بسیار کمی برخوردار است.این موضوع باعث می‌شود تفاوت چشمگیری با سایر خوشه‌های کروی کهکشان داشته باشد.

ستاره‌های موجود در سایر خوشه‌های کروی، سرشار از عناصر سنگین‌تر هستند که در ستاره‌های اولیه بوجود آمده‌اند. نظریه‌های شکل‌گیری و تکوینِ فعلی پیشنهاد می‌کنند که این وابستگی به ستاره‌های نسل اولیه نشان می‌دهد که هیچ خوشه کروی نباید پیدا شود که سرشار از عناصر سنگین نباشد و حداقل مقداری برای فلزینگی وجود دارد که کمتر از آن خوشه‌ای نمی‌تواند تشکیل شود.

اما فلزینگی نیای نهر ققنوس کاملا کمتر از این حداقل است که تصور ما از منشا خوشه‌های کروی را با مشکل مواجه می‌کند.

به گفته دکتر کایلر کوهن، با اندازه‌گیری مقادیر عناصر شیمیایی مختلفی که در ستاره مشاهده می‌کنیم، می‌توان اجداد ستاره‌ها را ردیابی کرد. کاری شبیه ردیابی اجداد افراد از طریق دی‌ان‌ای آنها. جالبترین موضوع درباره باقی‌مانده‌های این خوشه فراوانی کمتر عناصر نسبت به بقیه ستاره‌هایی است که تابحال دیده‌ایم. شبیه به اینکه دی‌ان‌ای شخصی، شبیه به هیچ شخص زنده یا مرده دیگری نباشد.

پروفسور گراینت لوئیس از دانشگاه سیدنی گفت: هنوز توضیح دقیقی در مورد منشاء خوشه‌ی والدِ نهر ستاره‌ای ققنوس و اینکه در چه بخشی از تحول کهکشانی قرار می‌گیرد نمی‌توانیم بدهیم. کارهای تئوریک زیادی باید انجام شود. اکنون سوال‌های جدید بسیاری درباره شکل‌گیری کهکشان‌ها و خوشه‌های کروی برایمان مطرح شده که بسیار هیجان‌انگیز است.

 

منبع

ستاره‌شناس آماتور، معلم نجوم، فیزیک‌دان و کارشناس رایانه
  • instagram

دیدگاهتان را بنویسید

آخرین مطالب